Ik hoor gefluit in de verte. Ik draai me om. Voor me zit een jongen te staren. Ook ik staar er naar. “Wat heeft hij met me te zoeken?” denk ik. Hij draagt een jeansbroek met brede pijpen, een zwarte leren jas, zwarte schoenen en een zwarte muts met witte strepen. Hij vraagt aan me wat mijn naam is. Ik antwoord op een vriendelijke manier aan hem: “Chiara.” Hij verwondert zich, omdat hij het een hele mooie naam vindt. “Dat past bij zo’n mooi en lief meisje met lang blond haar.”denkt hij. Ook de lange bruine rok met de rode jas die zij draagt, staat haar beeldig.
“Ik heet Amadeo.” stelt hij zich spontaan voor aan haar. Hij neemt haar hand vast en trekt haar naar zich toe. In haar oor fluistert hij dat ze een oogje op haar heeft.
Ik geloof hem toch niet echt. Je kunt toch niet plotseling verliefd worden op iemand die je niet kent. Ik heb het vroeger al eens vaak meegemaakt dat gewone jongens met me een babbeltje willen slaan. Ze lijken op het eerste moment leuk. Dan nemen de jongens plots vast en doen ze ongewenste intimiteiten met me. Ook zij beloven van alles aan en uiteindelijk komt er niets van terecht. Zoals allerlei cadeaus kopen, telefoneren naar me, …
Het zijn gewoon macho’s. Zij zijn enkel uit op de seks. En onmiddellijk! Niet op liefde! Ik wens die dingen absoluut niet. Er kunnen daarvan erge dingen ontstaan zoals geslachtsziekten en ongewenste zwangerschap, maar waar ik nog altijd het meest voor bang ben, is afgewezen worden. Ik weet niet waarom jongens me vaak uitpikken om zomaar iets met me te beginnen. Is het mijn uitstraling? Sinds dat me die dingen vaak zijn voorgevallen, laat ik altijd mijn schaarse, sexy kledij van uit mijn tienertijd thuis. Zelfs kleed ik me iets ouder dan mijn leeftijdgenoten. Om tenminste niet als een jong onschuldig meisje behandeld te worden.
Amadeo heeft zijn hand laten glijden tot mijn billen. Hij wrijft er zeer zachtjes aan. Ik merk het zelf niet eens op. Ondertussen pakt Amedeo met zijn andere hand een briket en een sigaret uit zijn broekzak. Hij steekt zijn sigaret in zijn mond en laat het branden. “Wil je een vuurtje.” Ik knik: “Ja.” Ik ben nieuwsgierig naar de smaak. Hij laat de sigaret in haar mond stoppen en neemt daarbij een trekje. De smaak is vies. Zij spuugt de sigaret en valt meteen op de grond. Meteen kucht zij vaak enkele keren. “Gaat het?” Ik antwoord van wel. Amadeo’s hand zit nog altijd bij Chiara’s billen. Nu glijdt die hand naar haar kittelaar. Ik voel een opwelling van warmte. “Zou dat een leuke zijn of niet?” Ik twijfel. Even laat ik hem doen tot dat hij me een poging wil wagen om te tongzoenen. Ik trek met mijn hand zijn hand uit mijn rok. “Zeg, wat is dat?! Moet je me niet meer hebben?!” Ik vertel aan hem dat ik van hem hou, maar dat ik dringend de bus moet nemen om naar een vergadering te gaan. “Tot ziens! Mag ik nog even je telefoonnummer hebben?” Hij haalt zijn GSM uit zijn broekzak en toetst die nummer vliegensvlug erin. Ondertussen wuif ik hem uit en ga ik naar de bushalte. Even later staat Amadeo bij me aan de bushalte. “Wil je met me iets drinken?”vraagt hij kordaat en vriendelijk. “Nee, ik moet naar een vergadering. Ik heb niet veel tijd.” zeg ik luid en kordaat terug. “Kan je die niet voor één keer missen?” “Nee!”schreeuw ik het uit en ik geef hem een stevige duw. Ook kijk ik weg van hem. In mijn binnenste heb ik een smoes verzonnen om bestwil, om van die jongen af te zijn. Op die manier lukt het altijd op iemand weg te jagen. Dan word ik tenminste met rust gelaten. Nu is het niet mijn doel, om naar een vergadering te gaan, maar naar huis te gaan. Ik verzon die vergadering als excuus, omdat mensen dit als reden zien, om niet verder op je gesprek in te gaan. Een vergadering voor hun, is een excuus dat ze kunnen inzien dat ze geen tijd hebben. En naar huis gaan niet.
Amedeo verschiet hard. Hij loopt weg en trekt een vies gezicht maar me, maar ik zie het gelukkig niet. Daarna zie ik hem niet terug. Ik stap met een gerust gevoel op de bus naar huis. Ik ga Amadeo gauw vergeten, want die typische jongensmanieren staan me niet aan. Een hoop op een man die uit is op liefde en serieus met me wil optrekken is nog steeds niet uitgestorven. Ik zoek er niet express naar, want vaak komt dat fake over. Ik wacht wel tot het zover is.