Van alle dalen is dit het diepste
waarin ik ooit viel
Vaak zie ik nog net de top
of een tak om me aan vast te klampen
Maar nu is er alleen
een omgevallen boom
waar alle levenskracht uit verdwenen is
Het moet voor de boom moeilijk zijn geweest
om hier wortel te schieten
met zo weinig licht, zo veel mist
gekneusd tussen twee aardreuzen
te weinig kans om te groeien
om meer te worden dan slechts een wens
maar net zoals het raadsel heb ik hem
nooit horen vallen
Het moet gebeurd zijn wanneer ik
even niet keek
Zonder geluid, een onhoorbare plof
een zucht, een opgeven
Hij ligt taps tegen een mossige heuvel
en wijst naar boven
met zijn laatste tak
wil hij dat ik klim
maar hoe kan ik klimmen
als ik de top niet kan zien
als ik niet weet waarheen
als ik, eenmaal boven
mijn evenwicht verlies en
in de gapende leegte
van een nog dieper dal
verdwijn?
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
