het kasteel gewekt
in geen tijden nog zo dicht
bij de lente
ze voert de muren
dronken, vouwt wensen open
laat bloeiers bloeien|
alle vrouwen en
mannen in mij scheuren zich
los uit het behang
Gepubliceerd bij Rebelle (2024)
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
1 mrt 2024
· 0 keer gelezen
· 0 keer geliket