Kiezelstenen in een rivier

23 jun. 2021 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket

In haar rusthuisbed

 staart ze naar het wit plafond,

zuurstoftekorten

 

Het virus stookt haar op

de hel is losgebarsten:

 rauwe geluiden

 

Golven van paniek

 beuken fel tegen haar aan

 allerlaatste keer

 

De priester komt langs,

prevelt een ultieme groet

Tabula rasa

 

Half lauwe koffie

hij zit daar als gebeeldhouwd

zoekt haar silhouet

 

Gebogen rug treurt

om zijn rots in de branding

eenzaam pistoletje

 

De diepte lokt hem

zijn kleinzoon tilt hem hoger

genegenheid heelt

 

Kranten troosten hem

fantoomgeluk vult zijn dag

de herfst is te vroeg

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

23 jun. 2021 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket