Havenloos 1 (#novembervers2026)

4 nov 2026 · 7 keer gelezen · 2 keer geliket

In haar sluitertijd rekt

de straat zich uit, laat door

mijn raam een zucht van

het maanlicht binnen.

 

Een schim schuift erin voorbij,

gedeukte hoed, gekreukte jas,

stappen op klepperende schoenzolen.

Wellicht komt dit uit de rafelrand

van de stad, en havenloos.

 

Een klop op de deur,

ik kruip dieper in wat zonet

nog het veilige laken was.

Vervloek de nachtelijke stad.


Bonzen nu, samen met

het ritme van mijn hart.

Het twijfelt, ik wrijf de

afgebroken slaap in

mijn bevende handen.

Sta op…

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

4 nov 2026 · 7 keer gelezen · 2 keer geliket