We eren onze helden verkeerd
vergeten waarom toch weer
ze ons deden dromen
Er is slechts regen
en lege stoelen
die niemand langer
welkom heten
In niets
nog de droom
die verscholen
lag in dat schot
dat adem
deed stokken
ogen deed tranen
armen deed juichen
Alsof de wind
niet enkel
alles
grijs waait
maar ook
herinneringen
wegspoelt