bladeren scholen samen aan de rand van het fietspad,
waar ik fiets op mijn snelle Gazelle, waar ik voorbij snel,
ze laten mij passeren, rollen met hun grote rode ogen,
plakken vochtig aan elkaar, kennen geen gêne
ze trekken een rode lijn: tot hier, maar ik ga verder,
ik moet wel, ik ben een mens in uitvoering, een doener
tegen beter weten, het tijdsbesef duwt op mijn trappers,
ik vermijd het rode licht, ga liefst ongeremd op weg
ik laat de bladeren links liggen, of rechts en laat ze
achter mij, terwijl ze voor mij blijven samenscholen
aan de rand van mijn fietspad, links en rechts, en ik
op weg blijf, terwijl ik doortrap in mijn eigen herfst
foto: pixabay tantetatie autumn