het is doorgaans dringen op de markt
het is doorgaans dringen op de markt,
de koopman prijst zijn waren aan met luide stem,
hij roept iets over aandachthonger die gestild kan
worden, het publiek stroomt toe, iedereen speelt
hoogste bieder.
ik hoorde op het nieuws dat er sprake is van
goudzucht die hele dorpen vergiftigt en dat het
planten van bomen een soort dweilen met de
kraan open is zolang we ons vleesverlangen
overzees uitleven.
een schoolmeester vertelde dat als hij vroeg ‘wie
wil?’ de hele klas de hand opstak, maar dat het
stil werd toen hij zijn zin afmaakte, want wie wil
er nou het stemlokaal aanvegen om alle
spiekbriefjes en verloren identiteitsbewijzen tot
vuilnis te verklaren, wie doet er dan nog toe?
het lijkt erop dat blazen op de hoorn des
overvloeds teveel van je adem kost en je longen
vacuüm trekt, waardoor je ingeblikt de eettafel
moet zien te bereiken en men liever voor vers
gaat.
het aandachtstekort is nijpend, labels voldoen
niet meer, het adagium ‘ik heb dus ik ben’ is
voorbij de grenzen van de planeet geraakt, er is
actie vereist, wat dacht je van ‘Jeder Mensch ist
ein Whistleblower‘?
het is doorgaans dringen op de ikkie-ikkie markt,
de blikvangers beleven gouden tijden.