het is uitgesloten

de walvisser
31 mei 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

hij sloot zichzelf sloot hij buiten het bereik
van de klauwende onzekerheid die nu vastzit vanbinnen
door de ramen staart en ziet hoe met eenzaamheid verenigd ik daar rondwaar
in een landschap waarin ik niets lijk nergens in lijk
op te gaan in de modder in het slijk ziet hoe toegetakeld ik
het aantal al voldoende aangedikte dagen achterin de ogen kijk
en aan bewustzijn bezwijk dat geen vruchtvlees meer bezat om aan vast te zitten
het enige wat er te vertellen valt komt in lagen
afgepelde oranje schors stuk voor stuk terug bij de sinaasappel opgeteld
waarin de honger van de grote kou geen tanden meer krijgt gezet
wanhopig zwijgt de buik dan maar
over wat hem weerhoudt van als een tijger
iedere druppel natuurkracht te misbruiken

hij schoot van de binnenkant los
binnenin niemand die de taken aflost
het klinkt er verlaten
wie zal er tijdig een inzittende zijn
om het lichaam weer aan het praten te krijgen?
de stilstand een veelzijdige bedreiging weigert
om uit zijn ei te kruipen
de huid een wand waar je gemakkelijk doorheen geraakt
maar niet tot aan de controlekamer
waar de mechanismen op spaarstand de inwonenden staken
de geest uitgebraakt op de.... loopband.... van... gedachten... niets... meer .....................

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

de walvisser
31 mei 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked