de walvisser

Gebruikersnaam de walvisser

Teksten

ingekleurd met koude

van de winter krijg ik erg veel koude binnener wordt op toegezien of ik weldegelijkdat opgelegde gedrag draag onder mijn mantel. een uitgemonde lachstroomt door het gezicht dat dichtslibt en zichtbaar ergens overheen zit getrokken. het bibberen breekt uit de beenderen uit de lippen die te dicht bij elkaar liggen die naar wat ze zeggen nooit luisterenin mijn lichaam in de verzameling bijgehouden en badend instuiptrekkingen die op willekeurige tijdstippen instappen. de trilling versluist zichnaar de seismograaf van huidhaar. rimpels rijpenaan het oppervlak in de boomgaard. buiten kijkt iedereen door doorwaadbaar glasdoor doorwaadbaar gas in aderen van lucht goot men het blauw, een kleur koude een soort verf gevoelliger wendbaarder in de zomer wanneer ontdooid het water zich wast in de valleien tussen gebouwen kijk ik naar reizigers verdwalend in hun voetstappen teveel, doorweekt van de kou, en ruikend aan slierten adem die ze brouwen (briesen uit neusgaten) en waaraan ze lurken,waarschijnlijk de tong van hun geest ?waarom anders zo vluchtig en verbleektde taal die jij met me aanknoopt; de versprekingen keken in mijn richting en kwamen me vertrouwd voor het soort ongelijkheid dat tussen ons inlag bleek overbrugbaar maar ik begon met een zucht wat me nog spijtzolang onze lichamen bijpraten, zijn woorden enkel achteraf nodig, eventueel om misverstanden te dempen. !mijn silhouet probeerde het licht uit zich weg te duwen, raakte eronder bedolven ?weet ik nog hoe je was, hoe je op me invoelde, tussen varens, tussen het vlasdat meebewoog met wat het uit de woelende wind las

de walvisser
0 0