Het lichaam van

12 jun 2023 · 4 keer gelezen · 0 keer geliket

In het water van de dakgoot,

doopt een kraai een koekje,

als een priester zijn hostie

in gezegende kerkwijn.

 

Het lichaam van Christus

verdwijnt in zijn bek.

 

De kraai zo bestuderend, 

in de schaduw van de veranda,

komen zoveel herinneringen op.

Geen fijne herinneringen. 

Ik houd me doodstil.

 

Verbluffend is de gelijkenis,

herkenbaar de handelingen,

de blik naar de hemel,

de harde stem van de priester.

 

Een kleine jongen 

houdt zich doodstil.

Sluit zijn ogen

tijdens de handeling. 

In gedachten vliegt

hij naar buiten.

 

Het gefladder van zijn vleugels voelen als een bevrijding.

Christus aan het kruis kan zijn arm niet om hem heen slaan.

Hij kan hem niet beschermen tegen de zwarte kraai.

 

Hij zit op het dak in de zon.

Drinkt water uit de dakgoot.

De hostie smelt op zijn tong.

 

Hij is een witte duif.

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

12 jun 2023 · 4 keer gelezen · 0 keer geliket