hoe we toen in het bed lagen
dat een bad van zweet geworden was,
lippen kapot gescheurd,
handen blauw geknepen,
en ge waart zo schoon en eerlijk,
(h)eerlijk in uw naaktheid
ik dronk van uw lippen
en toen ge ’s ochtends bijna wegging
namen we haast afscheid
(maar niet heus)
drie, vier knuffels tussendoor
en enkele appelsapjes later,
vroeg gij aan mij:
“en nu”
“en nu gaan we slapen,”
zei ik
en ge bleef
gij zijt altijd gebleven.