huidloos

14 jan. 2021 · 4 keer gelezen · 0 keer geliket

wij lepelden uit zoetgevooisde melk met honing

en knetterden en pulsten in elkaars buurt

 


als over pelsen, donzen huiden bewogen wij

toen nog over elkaar, ademden elkaars woordjes

 


beter dan wij dat zelf zouden kunnen

 


waarom grepen wij daarna zo op elkaar in 

waarom gaven wij daarna zo uit op elkaar

 


waren wij al die tijd samen een lege bril

dreven wij al die tijd als verdronken inkt

in een uitgeschreven rivier, 

 


                                                houdt dit ooit op

 


wij lepelen gretig en gretiger, bijten 

vol vuur happen uit elkaars buurt

 


huidloos zoeken wij een pijnlijk, teder

en ademloos perfect onuitgesproken woord

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

14 jan. 2021 · 4 keer gelezen · 0 keer geliket