Aura bleef gespannen luisteren naar de twee mannen stemmen vlakbij de kerk. "je kent je opdracht" sprak de ene streng. "ja meneer Wilbrood" zei Johannes
"zo wil ik het horen en vooral zo snel mogelijk"
"zeker meneer" klonk het
voetstappen stierven weg. Aura durfde niet te bewegen, ze had hem op slag herkend. Deze keer zal je boeten! dacht ze