is er zoiets als klimaatbeleving waarbij je
ongegeneerd van smeltende gletsjers kunt
genieten, live getuige kan zijn van het uitsterven
van de laatste ijsbeer, vooraan mag staan bij een
bosbrand, of er onder begeleiding zelf één mag
aansteken, want door jezelf in het episch centrum
plaatsen voel je pas echt dat je leeft.
je wilt ook wel eens eerste rang zitten in een
onderzeeër om die kilometers plasticsoep van
binnenuit te kunnen ervaren of om voor je ogen
koraalriffen te zien verbleken, alsof je een
griezelfilm in real time meemaakt, terwijl je wijn
wordt bijgeschonken en de borrelnootjes vrolijk
rondgaan, waardoor je je veilig en gezien voelt.
er valt ook veel te genieten aan de voet van
afvalbergen, denk bijvoorbeeld aan
voedseloverschotten: gekwelde kromkommers,
misvormde wortels, brood van gisteren, rotte
aardappels, je las ergens dat wereldwijd 40% van
al het geproduceerde voedsel verspild wordt,
wauw, zo’n overkill is echt chill.
maar er is meer: brandstapels met 1-dagskleding,
kerkhoven vol apparaten waar een steekje aan los
is of gewoon niet met de juiste kleur of look,
je kunt je vanuit je compleet uitgeruste SUV suf
lachen om al die schadende overdaad, je zit erbij
en je kijkt ernaar, er is een schrijnend teveel aan
alles, het mag best een beetje schuren toch?
die onleefbare toekomst is by the way een
broodje-aapverhaal, daar heb je onderzoek naar
gedaan, je bronnen wijzen allemaal in dezelfde
richting, het is een kwestie van achterwaarts
vooruitschakelen naar het vroeger-was-alles-
beter leven, daar zou een keurmerk voor
moeten zijn.
in the meantime is er nog zoveel te beleven, je
bucketlist groeit met de dag, je zou zelf wel eens
op de Titanic, in het hart van een kettingbotsing,
aan het front in Oekraïne, in een spaceshuttle,
die kort na lancering ontploft, of opgesloten in
een ingestorte mijn, elke ramp biedt nieuwe
kansen voor een next level experience.
ze noemen je een ramptoerist, maar dat ben je
niet, je voelt totaal geen paniek, plat gezegd zit
het zo: filosofies gezien is de aarde net als ons,
soms heb je koorts, soms heb je het koud of
krijg je braakneigingen, na een weekje is het
over, bij de aarde is dat dan misschien een
eeuwtje of wat, een kniesoor die daarop let.