ik scheur de plastic verpakking open
(onherstelbaar voltrekt zich dit gebeuren;
daarin zijn het kleine en het grote gelijk)
en bijt in het koekje bij de koffie – ik had
haar stiekem toevertrouwd dat ik van haar
houd (het moest gezegd, en gezegd is gezegd)
de kinderen vinden papa veel te klef, of kruipen
tussen ons in, nestelen zich (de jongste is
vol van het woord seks en denkt dat er een
broertje of zusje komt van een zoentje)
maar ik was dus bij dat koekje gebleven – een
hard en zoet wafeltje van Jules Destrooper;
het smaakte me niet bijzonder, maar het smaakte
en het was nu eenmaal het moment