sprakeloze
blijf het niet ontkennen
de mensheid was veel schoner
dan haar wezens
zielen zwegen
zwegen om te denken
dachten om te zwijgen
wezens leefden
leefden nutteloos
wezens vonden in de dood
hun onschuld weer terug
alles vond zijn orde
kreeg die vorm van rijkdom
van ellende of begeerte
ze slachtten bloemen
elke glimlach onderweg
naar een geliefde
hing een bloem
aan elke loop
geweren
onbegrip door toorn
in de armen van
paupere zielen
stierven dromen
zonder zon
in de hitte van de strijd
verlieten ze voorgoed
het modderland
in de wolken
leven zij.niet meer
hemelweerstand
ze verloren zich
in de nacht
in hun dood
in schaduwen
van de ondergang
zij zullen jou vergeten
onverschillig lot
ook alle vijanden
van toen en
van weleer
binnenkort
verschijnen
uit de menigte
opnieuw gezichten
zuiver vuur en
zachte stemmen
voor ons twee
voor ons alleen
voor ons geduld
zal één zoen herleven
het is voor onze lippen
voor een
eerlijk
hart
ondertitel:
'Dageraad vernevelt de monsters'
een.vrije vertaling van:
'L'aube dissout les monstres' een gedicht van Paul Eluard, 2023
te noteren in het schrift met 'Alle talen van de regenboog'