liefdesgedicht

11 jun 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

Je bent voortdurend in mijn hoofd

je beeld elk moment opnieuw door een mysterie omweven

buiten een wetmatige orde om

omring, omvat, omhels me

zodat ik daarin niet ontglip

al die tijd was ik een contour

vertekend op een leeg blad

vul me, vervul me

neem geen genoegen met een vorm van me

maar exploiteer me

buit me uit

zodat we elkaar kunnen vinden

bedoeld en onbedoeld

in het ongewisse leven we met onze rariteiten

zinkend in onze verdeeldheid

bewegen we, wegen we en leven we

onderhuids

dicht op de huid

wil ik je eveneens

samen bewegend

gelijke tred en bijbenend

elkaars wezen lenend

doorzichtig

maar niet vergeefs en vluchtig

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

11 jun 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket