Lijp malloot met regenpet

13 jun. 2022 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket

 

 

soms denk ik nog aan hem

aan iedereen de vader

rampspoed en het ongeluk

 


het is dit wolkendek

dat met verbeten grijs

de zon voor mij verbergt

 


want ooit heb ik zijn hoop

gestolen dertien kleuren

van een blinde regenboog

 


soms denk ik nog aan hem

aan god met zijn heelal

de zieke en de zielepoot

 


het is de weemoed echt

hij praat te veel met mij

ik durf bijna ik vraag

 


toe sla ze nog een keer

twee sterren uit de lucht

mijn raampje uit zijn lood

 


het uitzicht lacht gebroken

weet dat ik de scherven ken

hun steekspel heb gevoeld

 


soms denk ik nog aan hem

de hufter lijp of hij malloot

degene die mijn ogen koos

 


of aan de man met regenpet

die kinderpret het liefst van al

verpest met nattigheid hij zegt

 


doe maar gooi ze nog een keer

je dromen van de daken

want vallen ligt ze beter

 


modder drek al wat het wil

er zindert altijd zo veel na

ik ken zijn handen nog

 


hij waste aarde zwart hij was

de stam van alle bomen

die ik later heb geplant

 


er zitten barsten overal

dat scheef gegroei het pad

is alom zo onnozel lang

 


soms denk ik nog aan hem

zijn dood die dwaaltocht

door het eeuwig bos

 

 

uit de reeks 'Dialogen met monsters en dia's'

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

13 jun. 2022 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket