Piep.
Groen licht schraapt zijn wang.
Hij wacht. Het papier wacht langer.
De regen zakt langs het raam.
Haar pen tikt gaatjes in de maandag.
Tik.
We zeggen goedemorgen
tegen elkaars rug.
We weten wie suiker neemt,
wie hoest, wie zucht,
niet wie er 's nachts wakker ligt.
Piep.
Tik.
De kooi staat open.
We blijven.