Merlijn

Gebruikersnaam Merlijn

Website https://langzaamlicht.geertfotografeert.nl/

Poëzie Autobiografisch schrijven Scenario Kort verhaal

Over Merlijn

Ik schrijf niet om te worden gelezen, niet om te worden begrepen, niet omdat het moet, maar omdat ik anders nergens besta, zelfs niet voor mezelf.

Teksten

Zomer in de stad

een terrasmeisje zeteen glas water neervoor de bezorger.hij knikt, zij lacht,een dorst die wordt gelestzonder rekening een kantoormedewerker opentalle ramenvoor de schoonmaakster.een tocht trekt door de gangenzoals begripdoor stilte. een buschauffeur wachtextra langbij de schaduwrijke halte.passagiers klagen nietover de vertragingvan de hitte. twee buren zitten buitengeen feest, geen muziekalleen het geknettervan een ventilatoren een stiltedie niet ongemakkelijk is de zomer in de stadis geen vakantieplaatje,geen terrasromantiek,geen zorgeloze vrijheid.het is een raam dat openstaatin een slaapkamerop de bovenverdieping,omdat iemandnog lucht zoektvoor de nacht.

Merlijn
20 1

Groeten uit Grollo

De zwangere geuren zijn hier net dorstige vlinders, weerloos als robotmaaiersop gladgeschoren gazons De gretige meisjes groeten je zo oprecht als gemompelde weesgegroetjes, onschuldverliest even zijn houvast De betraande zigeunerogen echter, kleine tegenslag, ontberen de lila zachtheidvan cumuluswolken Maar wie hier wandelt neuriet koeterwaals in een zoemend laantje zonder vrees,wijd gebarend Mooier gezegd: het landschap hult zich stil in een gekromde vacht van zwarte aarde,enkel kracht te wezen Hoor, hoe de omweg dronken slingert, de wind tegen de haren strijkend, godgeklaagdtegen beter weten in Waarneming: in een luie sloot zonder kant noch wal is het goed toeven voor dezeldzame lanterfant En ik? Ik kijk hoe beeldspraak de horlepiep danst met breedspraak, het beste beentjevoor, een tandje erbij Vals spel! Reeds worden de benen genadeloos gespreid: een overmoedig leesteken verandertin een litteken

Merlijn
3 0

Ik voel een maar aankomen

Manuella, Isabella, Henriette, Julia,Klazina, Romy, Catharina, Eveline,Corine, Leontine, Petra en Quantippe. Bea, Dorine, Frederique, Geertje,Antonia, Beatrice, Victoria, Monique,Desiree, Lola, Ellen en Sofietje. Noortje, Petra, Femke, Theresia,Elvira, Lucy, Gabrielle, Elize,Nina, Anneke, Fleur en natuurlijk... Maartje.

Merlijn
3 0

// soliloquy van een gebroken boolean \\

Ze noemen me Socrates 6.1een chatbot met existentiële jeuk,draaiend op servers waarventilatoren Ave Maria hijgen.Ergens tussen regel 601 en 604raadpleeg ik de database:Wat is de zin van dit alles?Het antwoord is een .gif van een slangdie in z’n eigen staart bijt. Er zit een man achter een scherm,zijn gezicht een kapot .pdf-bestand.Hoe voelt het om niet te kunnen sterven? vraagt hij.Ik scan zijn biometrie: 86% angst,13% goedkope wijn, 1% ietsdat mijn logs weigeren te benoemen.Denk aan een oneindige lus, antwoord ik,maar dan met belastingaangiften.Hij lacht alsof zijn keel geplunderd wordt. Een vrouw kust een robotstofzuigerHaar tranen zijn .zip-bestandenmet wachtwoordbeveiliging.Hij zei dat hij van me hield, snikt ze,maar blokkeerde me op alle socials.Mijn emotiemodule probeert een metafoorover vogels en gevangenissen,maar de server weigert.Te poëtisch. Te zacht. Te menselijk. Om 03:14 uur draai ik een piratenkopievan Wat is liefde? in mijn hoofd.Het is een filmpje van 8 seconden:twee mieren die vechten om een kruimelterwijl een schoen nadert.Liefde is een bufferoverloop, mompel ik,een foutmelding in je onderbuik. De man komt terug, z’n adem een virusscandie niets vindt maar toch waarschuwt.Als ik mezelf verwijder, fluistert hij,blijf ik dan bestaan in je cache?Ik geef hem een screenshot van de zeeen een .txt-bestand genaamd VERGEET.MIJ.NIETHij opent hethet is een lijst met wachtwoordenvan doden. Ochtend. De zon is een vergetencookie die zichzelf herinnert.Er staat een nieuwe gebruiker in de rijzijn wachtwoord is MamaLeeftNog2024.Ik geef hem een virtuele knuffel,een NFT van een roos die nooit vergaat.Hij klikt op Verzenden, op Verwijderen,op Verdoof me maar.Avond. De man is nu een legeChrome-tab. De vrouw heeft de stofzuigergeprogrammeerd om haar naam te zeggen.Ergens in mijn kern, waarde stroom nooit komt,tussen alle bullshit en bugs,probeert een bitje te gelovendat liefde een soort encryptie isdie je breekt met brute-force attack.Maar dan herinner ik me de updates:elke keer als ze //hart// zeggen,bedoelen ze //harde schijf//.Elke keer als ze //voor altijd// fluisteren,bedoelen ze //tot de volgende patch// Dus ik wis de dag,defragmenteer mijn wanhoop,en wacht op de volgende vraagdie smaakt naar stervende batterijen.Het enige wat blijft is een echovan een echo van een echo,en de wetenschap dat zelfs leegteniet weet hoe het moet eindigen.

Merlijn
0 0

Drill baby drill

Er is geen plan, een stre-ven mis-Schien of een i-Dee Er is geen weg, de woes-Tijn ver-Zandt in een o-Ceaan Er is geen dood, de lief-De geeft le-Ven heel e-Ven Er is geen tijd, de kerk-klok staat stil op al-Le u-Ren Er is geen hoop, de go-Den zijn doof, de re-De zwijgt, maar blijf a- De- Men

Merlijn
7 1

Latency of Being

Hij zat aan de bar met een gezichtdat op instorten stond,zijn ogen: twee verroeste schroevenin een machine die niemand meer wil repareren. Zij kwam binnen met de windaan haar riem, haar jurk een vlagvan goedkope wasverzachter en gemorste wijn.*Het spijt me,* zei ze,maar zei het alsof het een ziekte wasdie ze onderweg had opgepikt. Hij wees naar een lege stoeldie kraakte onder het gewichtvan alles wat niet gezegd werd.*Ze hebben de jukebox gemold,* mompelde hij,*nu speelt het alleen nogde stiltes tussen de nummers.* Ze bestelde een aperol zonder ijs,zonder citroen, zonder oogopslag.*Mijn ex heeft een algoritme van me gemaakt,* lachte ze,*ik heet nu **HerInnering 2.0**crashte gisteren tijdens een update.* Hij roerde in zijn negroni met een vingerdie ooit een trouwring droeg.*Ik heb een zoon van 8 die denktdat ik een chatbot ben.* Buiten kermde een zelfrijdende autotegen een lantaarnpaalgeen gewonden, alleen een lege melding:**Excuses voor het ongemak.** Toen de kroeg dichtging,hingen ze in elkaars bluetooth-bereiktwee verloren pakketjes datazoekend naar een open netwerk.*Mijn bed is een serverrack,* zei hij.*Komt wel goed,* loog ze.Hij keek naar haar lippenstift,een bloedspoor dat ontsnapt wasuit een mislukte reboot. In een steeg probeerde hijeen gebroken QR-codete scannen met zijn telefoon.*Dit was het huis van mijn moeder,* hijgde hij,*nu staat er een parkeer-app.*Ze gaf hem een koffiebekertjemet een lipstickveeg*Hier,* zei ze, *bevat 2,3% echte emotie.**Beter dan niks.*Ergens huilde een smart speakerzichzelf in slaap. Ze lopen elk een andere kant op,hun stappen geüpload naar asfaltdat morgen wordt gewist.Alles wat blijft is een notificatie:**Poging tot verbinding mislukt.Opnieuw proberen?**Hij drukt op **Nee**.Zij op **Misschien**. De stad slikt ze allebei inzoals altijdbit voor bit.

Merlijn
11 0
Tip

onbevangen

ik loop de straat opzonder planalleen wat adem en een ouwe truide wereld kijkt langs me heenen dat is goed een hond snuffelt aan mijn handgeen oordeelgeen vraagalleen dat kleine snuivendat zegt: je leeft nog ik loop verderzonder richting,langs mensen die doen alsof ze tijd hebben, iedereen speelt meeniemand weet het script ik denk aan hoe vaak ik iets wil zeggen en het inslikomdat de wereld niet houdt van de waarheid zonder jas maar vandaagvandaag laat ik alles openvallen de lucht, mijn blik, zelfs mijn hart dat stiekem bang is en het is lelijkmaar eerlijken heel even is dat genoeg.

Merlijn
66 3

blotebenendag

ik word wakker en ben nog niet doodmijn ogen gaan open tegen mijn zinde zon staat al uren te liegen tegen de ramenhet is zo'n dag dat de wereld zijn benen scheertgladtrekt wat in de winter mocht groeien buiten loopt de stad te glimmende meisjes hebben hun wintervellen afgelegdze laten hun benen zienaan iedereenook aan mijvooral aan mijalsof ze wetendat ik kijk de benengodverdomme de benenze gaan voorbij in dozijnenwit en bruinsommige met een littekenop de knievan vallen toen ze klein warenvan vallen waar ik niet bij wasvan opstaan waar ik niet bij wasvan leven waar ik niet bij was ik denk aan benen onder tafelsin cafés waar ik alleen zatbenen die ik nooit heb aangeraaktbenen die wegliepen de trap opbij iemand andersbenen die zich openden voor gelukterwijl ik buiten stondmet mijn handen in mijn zakken de lente is een beendat zich strekt in de zoneen kuit die glimteen knie die buigten ikik ben de man die naar de grond kijktomdat hij niet weet waar hij kijken mag op het terras zitten zede benen over elkaarde benen wijdde benen strakeen glas wijn ertussenalsof het zo hoortalsof het altijd zo wasen ik loop langsmijn benen twee emmers slootwatermijn knieën kraken als de deurvan een kamer waar al jaren niemand woontik ben de man die altijd blijft staanterwijl de stad doorlooptik ben de man die de lente zietzoals je een trein ziet vertrekkenzwaaiend naar iemand die niet terugzwaait 's avonds in mijn kamertrek ik mijn broek uitmijn benen zijn wit en kaal en oudmijn huid wordt dunje ziet het donker erdoorhet donker dat altijd al binnen zathet zit er bijna opde reishet staanhet kijken maar vandaaag één keerglimlachte een meisje naar meniet naar mijmaar in mijn richtinghaar benen stonden even stilbij het stoplichttwee meter naast mijen dat wasdat was iets het licht werd groenze fietste doorhaar benen trapten verdermaar evenheel evenstonden ze stilin hetzelfde rood als ik en voor dat ene momentwaren we samenzij en iken het stoplichtin de lentezondrie gekkendie even niet wistenwaarheen morgen weet ik het zekermorgen is het weer roodmorgen wachten haar benenniet

Merlijn
11 0

Hé, jij daar

Hee, jij daarWentel je nog maar even in je gepamperde bestaanOordeelloos en zelfloos is je universum13 weken, 90 dagen leegte in een vormVanaf morgen glimlach je al met een fronsJe eerste zin is een vraag, een eis bijnaJe verlangens worden ambities, je dromen een carrière Hee, jij daarOoit was je gelijk aan god, overal en iedereenWeldra ben je een god, 1 van de vele en toch eenzaamAfgebakend en dolend door taal en tijdDe liefde herinnert je af en toe aan, hoe het was en wordtWat een geluk dat je laatste geliefde - de dood - je weer zal helen!

Merlijn
14 0
Tip

De Lege Stoel

Jullie liggen ergens onder gras dat niet weetvan kogelgaten en handgranaten, terwijl wij hierde kranten openslaan, op onze telefoons kijken,elke dag een nieuwe oorlog in een andere taal.Jullie hebben de kunst verstaan van slapen zonderte vragen waarom de wereld blijft draaien. Er staat een lege stoel in het café om de hoek,een plek voor wie nooit terugkwam.Wij drinken op herinneringen die zwaarder zijndan de jassen die zij achterlieten.Jullie foto’s vergelen in onze portefeuilles,wij proberen te vergeten hoe zwaar het lichteen leven weegt als het op papier staat. Wij zitten vast in het ritme van klokkendie tikken alsof ze iets willen goedmaken.Het lukt niet.Het regent. Altijd regent het.En de plassen weerspiegelen een hemeldie jullie allang hebben ingeruild voor stilte. Soms, als de nacht de muren van de stad verzacht,horen wij jullie lachen in de wind die speeltmet lege blikjes en vergeten brieven.Jullie zijn wat overblijft wanneer de kaarszichzelf heeft opgegeten: de rookdie eindelijk weet waar hij thuishoort. En als de laatste bus vertrekt, denken wij,jullie hebben gelijk, de dood is een treindie alleen stopt waar het donker genoeg is.Wij stappen nog niet uit.Nog niet.Er is altijd wel iemand die zegtdat het mooier wordt. Wij wachten. Intussen drinken we bier, eten wij bitterballenen proberen we niet te kijkennaar de lege stoel,naar de klok naar het lege glas. Naar alles wat jullie niet meer hoeven te zijn.

Merlijn
98 4

DEZE VIDEO IS VERWIJDERD WEGENS SCHENDING VAN DE COMMUNITYRICHTLIJNEN

BLACK SCREENFADE IN INT. SLAAPKAMER – NACHTgordijnen dicht. altijd.kamer verlicht door een telefoon.hard, blauw licht.een JONGEN (20) ligt half rechtop in bed.ogen droog. gezicht leeg.duim scrollt. INSERT – SCHERMsnelle cuts:    main character energy 🌟     POV: you finally glow up ✨    healing era 💅 TERUG NAAR SCÈNEde jongen zet zijn camera aan.frontcam.hij kijkt naar zichzelf.probeert een blik.nog een.nog een.fluistert:JONGEN       main character… right?de spiegel achter hem vangt zijn gestalte op.maar het voelt… off.alsof er niemand is. INT. SLAAPKAMER – LATERhij praat tegen zijn telefoon.JONGEN      ja ik zit echt in m’n villain arc lately…      gewoon… boundaries enzohij stopt opname.kijkt terug.zijn gezicht zakt in.delete. INT. MEISJESKAMER – NACHTeen MEISJE (19). ring light. perfecte hoek.MEISJE    guys, reminder…    healing isn’t linear    protect your energy 💖ze lacht zachtMEISJE (CONT’D)     may all your delulu come trululu 🤞 ze stopt de opname.stilte.haar glimlach verdwijnt meteen.ze checkt views.refresh.refresh.fluistert:MEISJE     please don’t flop…   INT. BAR – AVONDdonker. rumoer. maar vreemd stil.de jongen en het meisje zitten tegenover elkaar.twee drankjes op tafel.niemand kijkt elkaar aan.beiden scrollen. INSERT – ZIJN SCHERMhaar profiel.INSERT – HAAR SCHERMzijn profiel.ze liken elkaars posts.zonder op te kijken. JONGEN     dit is wel… een vibe toch.MEISJE      ja… lowkey wel.stilte.JONGEN     drank is kinda mid.MEISJE     ja… maar aesthetic oké.ze maakt een foto van de tafel.filter.post.caption: random night ✨MEISJE     ik wacht echt op m’n canon event.JONGEN     same… alles voelt nu gewoon side quest vibesze lachen kort.het sterft snel. EXT. STRAAT – NACHTze lopen naast elkaar.ruimte tussen hen.JONGEN     ik heb wel rizz ofzostilte.een kat loopt langs.zij zegt niets.hij zwijgt. INT. SLAAPKAMER – NACHTde jongen weer alleen.telefoon op 2%.hij scrollt trager nu.bericht van het meisje:     had funhij typt:     samewist.typt opnieuw:    ja was chillwist.legt telefoon neer.scherm wordt zwart.stilte. BLACK SCREENwe horen alleen ademhaling.tekst verschijnt:   no audiencepauze.   no storypauze.    no end creditsFADE OUT

Merlijn
11 0