ze was behoorlijk geraakt door de rauwe
grilligheid waarmee haar hond bij hun zieke
vader was gaan schuilen in een gedeelte
van de woning
waar nog amper werd geademd
en hij had haar nochtans beloofd dat de hel
een zalig oord was
voor brave mensen zoals zij
en dat het haar tijdelijk zou bevrijden van
haar zwaarbeladen dromen
dat dit op elk tijdstip van de dag kon gebeuren
had zijn stem computerachtig weerklonken
en dat het er niet toe deed of ze er in wilde
geloven of niet
in het vele weinige van het luttele beetje dat
hij genadevol had opgespaard als vulsel voor
de meest onbeduidende kamer in
haar haveloze mensenhart