Merel

Katrin Van de Velde
30 mei 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

Gisteren, op het heetste moment van de dag
stierf er in onze tuin een merel achter mij.
Eerst hoorde ik geritsel in het gras, toen nog meer geritsel
en toen werd het stil. Zo stil
dat ik mijn hoofd wel moest draaien, weg van het boek dat ik las.
Ik zag hem daar zitten
zwart en met licht gespreide
kreukelige vleugels. Snavel en oog
onbeweeglijk open.
Onder een loden zon.
Ik sprak hem toe, bewoog, maar hij bleef roerloos
dood.

Ik stond op, wou een foto van hem maken
maar plots sprong hij weer
het leven in en de schaduw onder de haag.

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Katrin Van de Velde
30 mei 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked