Met vleugels van eigen hart

K.DB
15 nov 2021 · 30 keer gelezen · 1 keer geliket

 ik zag die bewuste avond

                              voor 't eerst je  licht

     hoe je de zon had bestolen 
 om het in je lach te dragen

        ik zag je schitteren, schijnen, stralen en
    met heel mijn wezen smeekte ik mezelf

                                       'niet vallen'

                                                          'niet vallen'

                                                                                      'niet vallen'

  maar toen we dan vielen         

               jij en ik, voor elkaar  (al waren we niet klaar)

   vielen we niet

                                    we            v       l          o          g            e               n

     want vallen heb ik      nooit
                 van jou       gemogen

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

K.DB
15 nov 2021 · 30 keer gelezen · 1 keer geliket