Zoals je daar zit:
in je haren liggen nog
de ongetemde krullen
die ik gisteren
samen met jou
om mijn vingers wond.
Ogen die de nacht
nog dromen,
ellenbogen zacht
kreunen op de tafel
en je handen
omvatten
het kommetje
waaruit je tuitend
koffie drinkt.
Ik voel je tenen krommen
in je vilten slippers.
Oh liefste,
was de dag al maar voorbij.
Binnen in je kamerjas
is de avond
al weer begonnen.
