wie weet wel niet of er geen rad voor
mijn eigen ogen werd gedraaid toen de deur
in alle toonaarden verzweeg wat
achter haar rug om had plaats
gevonden
zonder logo deze keer
de allerlaatste snik bewaard werd voor de
diepe vleeswonde in het onterechte
voorgevoel, nadat ik me heimelijk had
bedronken aan zijn apocriefe
verhalen
die helaas te vroeg uitgelekt en valselijk
benoemd naar het hongerige gedeelte
van de dag nog hevig in mijn netvlies
dorsten na te lillen, hier aan de
oever van een rivier van nu
en ik het binnenvallende gaslicht dat
vel over been aan mijn gehemelte bleef
kleven
mijn uitgebleven menstruatie
beleed