Nachtschade

Gert Vanlerberghe
4 nov. 2013 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

Tot we opbranden in de stervende nacht

Zullen kwade geesten blijven dansen

In ons aangedikte bloed,

Bedolven onder lava uit ontkurkte vulkanen

.Jij belooft me, ik geloof je

En proef je paars gewassen lippen

Waar de waarborg van een toekomst

Zich in de kerker van mijn keelgat stort.

Een laatste stuiptrekking

Van de nacht spuwt ons uit

En we tuimelen tussen hemel en aarde,

We kussen, we strelen.

Ik wacht op bevelen

En op orders die nooit komen.

Met de zomer ben ook jij verdwenen

En ik mis je verwijten

Waarvan de kruimels blijven dwarsliggen

Op de barricades van mijn beddengoed,

Waar elke nieuwe poging op stuk loopt

En een toekomst ooit binnen bereik

Nu ontbonden en verzwolgen.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Gert Vanlerberghe
4 nov. 2013 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked