Nevelmeer
Daar sta je dan,
pal op het einde
van je rotsen.
Je deed er jaren over,
zag anderen aan je
voorbijgaan
en nu
streelt een bries door je haren,
houdt de nevel je droom vast
en kijk je de bergen recht aan.
Hier ontwaakt hij.
(geïnspireerd op Der Wanderer van Carl David Friedrich)