NOOIT

Casper Hoogenboezem
7 okt. 2019 · 22 keer gelezen · 1 keer geliked

 

Vanmorgen werd ik wakker.

‘Goddank,’ dacht ik.

Toch verdronk een onmetelijke wanhoop mijn ziel.

Het zal tien voor zeven zijn.

 

Ik voelde me een driejarig kind.

Het was koud in de keuken.

 

Leve de fanfare!

In wanorde wankelen de golven.

Veel kabaal.

Ik zou exact weten, maar zonder drift of verlangen.

Er staat me een bepaald doel voor ogen:

Volmaaktheid.

 

Mijn verstand was gelukkig.

Onheil flonkerde terzijde de ramp.

In haar zegen was het stil geworden.

 

De gehele nacht, chaotisch zwart, staat onder water.

“Nooit,” mompelde ze.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Casper Hoogenboezem
7 okt. 2019 · 22 keer gelezen · 1 keer geliked