Novemberpoëzie - dag 19 - tikkertje

19 nov. 2020 · 5 keer gelezen · 0 keer geliked

"Wazig ben je op je best", zeg je

en stelt onscherp.

Een vlekje in je ooghoek dat verspringt

als je erop richt.

In ruil ontkleed ik jou

tot je houten geraamte,

spelen we tikkertje

zigzaggend door je gangen.

We vangen mekaar steeds

net niet 

en als ik merk dat je rilt,

dek ik je weer toe.

Je huid huist warm,

denk ik.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

19 nov. 2020 · 5 keer gelezen · 0 keer geliked