Novembervers26 n° 6

7 nov 2026 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket

Voor vriend Robin en al zijn lotgenoten die ongewild bedgebonden zijn door ME/cvs

het is mistig in de kamer

wanneer je om elf uur ontwaakt uit een gebroken slaap

hier is de lucht het hele jaar door in nevelen verpakt

op de tast zoekt je brein de weg naar een houvast

om de dag aan op te rekken

ook nu tel je tien vingers tien tenen een lichaam

dat perfect in elkaar klikt maar het vertikt te opereren

elke cel tot in haar kern uitgeput smeekt om slaap

slaafs volg je het order hoewel je weet

rust is een Sisyphusarbeid   

 

je volgt het ritme van een boreling

eten slapen eten slapen eten slapen

op goeie dagen slagen je handen erin

een lied te spelen online te delen

het levert likes op en een crash van uren dagen weken

je wacht tot er iets anders door je raam schijnt

dan leven buiten de muren van je cel

wie houdt halt kijkt bij je naar binnen

langer dan de duurtijd van een omhooggestoken duim

 

 

Vanessa Daniëls, 7-11-26

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

7 nov 2026 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket