Uittreksels uit het oktoberdagboek van Ignace Somers.
Het betreft dag één tot en met elf.
Het werd slechts een samenvatting van heersende twijfel, van enkele wapenfeiten, van amper vatbare emoties.
1 oktober
De tiende maand begint dan toch.
2 oktober
Twijfel slaat nu pas echt toe. Is het dan niet december?
3 oktober
Mean Girls Day. Dit zou de tofste dag van de maand moeten worden. Helaas.
4 oktober
Werelddierendag en toch heb ik drie muggen platgemept. De muur kleurde enigszins rood.
5 oktober
Uit de monden van John Lennon en Paul McCartney.
Deze woorden weerklonken toen, ooit voor het eerst.
Love, love me do.
Tja? Om liefde janken, terwijl overleven op zich al een kunst is.
6 oktober
Wereld-CP-dag. Cerebrale parese. Kon mij dat maar overkomen.
Een hersenverlamming. Wat zou dat rust brengen. Eindelijk.
7 oktober
Naar aanleiding van die joelende menigte met hun witblauwe vlaggen.
Dit wordt uiteindelijk dan toch een bijzondere dag.
Die van het negationisme van de genocide in Gaza.
8 oktober
Hoeveel zielen vervlogen er vandaag, te vroeg en onnodig, door dat wrede toedoen?
Die hersenverlamming wil maar niet komen.
Des avonds. Nu. Ik doe het dan toch. Ik noteer de oplossing voor meerdere wereldproblemen op dit frietpapier. Hier. In Frituur De Bosbrand.
9 oktober
Jacques Brel stierf lang geleden.
Ne me quitte pas.
Oké. Dan toch. Op een negende dag van een oktober.
Wat een medelijdenmelker was me dat, wat een komediant!
10 oktober
Het wordt bevestigd. Ergens in Noorwegen. Het betreft wel degelijk een genocide!
11 oktober
Het wordt mij allemaal wat te veel. De avondzon kleurt bloedrood en wat belooft het weerbericht voor morgen 12 oktober?
Het zou -echt waar- een schone dag worden.
Jawel. Geen wolkje, geen vuiltje aan de lucht.
uit de reeks 'Ignace Somers'