Uittreksels uit het oktoberdagboek van Ignace Somers.
Het betreft dag één tot en met elf.
Het werd slechts een samenvatting van heersende twijfel, van enkele wapenfeiten, van amper vatbare emoties.
1 oktober
Die tiende maand begint dan toch.
2 oktober
Nu pas slaat twijfel pas echt toe.
Is het dan niet december?
3 oktober
Mean Girls Day. Dit zou de tofste dag van de maand moeten worden.
Helaas.
4 oktober
Werelddierendag en toch heb ik drie muggen platgemept.
De muur kleurde enigszins rood.
5 oktober
Uit de monden van John Lennon en Paul McCartney.
Deze woorden weerklonken vierenzestig jaar geleden, op een dag als deze voor het eerst.
Love, love me do.
Tja?
Om liefde janken. Terwijl overleven op zich al een kunst is.
6 oktober
Wereld-CP-dag. Cerebrale parese. Kon mij dat maar overkomen.
Een hersenverlamming. Dat zou pas echt rust brengen.
7 oktober
Naar aanleiding van die joelende menigte met hun witblauwe vlaggen.
Dit wordt alsnog een bijzondere dag.
Die van het negationisme van de genocide in Gaza.
8 oktober
Hoeveel zielen vervlogen er vandaag, te vroeg, onnodig, door dat wrede toedoen?
De middagwarmte brengt rust noch hersenverlamming.
Des avonds. Nu. Ik doe het dan toch.
Ik noteer de oplossing voor meerdere wereldproblemen op dit frietpapier.
Hier. In Frituur De Bosbrand.
9 oktober
Jacques Brel stierf lang geleden.
Ne me quitte pas.
En toch. Alles liet hem achter op een negende dag van een oktober.
Ach. Die medelijdenmelker. wat een komediant.
10 oktober
Het wordt bevestigd. Ergens in Noorwegen.
Het betreft wel degelijk een genocide!
11 oktober
Het wordt mij allemaal wat te veel.
De avondzon kleurt bloedrood en wat belooft het weerbericht voor morgen 12 oktober?
Het zou een schone dag worden.
Jawel. Geen wolkje. Geen vuiltje aan de lucht.
uit de reeks 'Ignace Somers'