Lore, 33 jaar. (Saai.)
Mijn opvallendste kenmerk: resting bitch face.
Waar word ik gelukkig van? De hele dag in mijn bed liggen.
Dit mijd ik: alles wat sociaal contact vereist.
Wat is mijn talent? Mijn baas op de zenuwen werken.
Wat krijg je vaak cadeau? Tequila van mijn collega's en Sephora-shit van mijn moeder, die hardnekkig blijft hopen dat ik me ooit eens als een meisje ga gedragen.
Als je één outfit uit je kast mocht kiezen? Simpel. Een barreljeans, mijn epische Nirvana-T-shirt en mijn gele Crocs.
Waar ben je naar op zoek?
Ik zucht en leun achterover.
Ben ik eigenlijk wel ergens naar op zoek?
Blijkbaar wel. Mensen belanden tenslotte niet per ongeluk op de aanmeldpagina van een datingsite.
Een one-night stand?
Ik schud heftig mijn hoofd. De herinnering aan die dronken avond op Graspop bezorgt me nog steeds spontaan schaamrood.
Vriendschap?
Misschien. Dat mis ik wel.
Vrouwelijke vriendinnen zijn altijd een uitdaging geweest. Of ze leven voor shoppen, make-up en de nieuwste trends. Of ze zijn te luid en aanwezig. Of net kleurloos en zo saai en te boekenwurm. Heel soms lijken ze wél leuk, maar blijkt er later vaak een flinke dosis venijn achter te zitten.
Het lukt me gewoon niet om die échte klik te vinden.
Met mannen gaat het dan weer gemakkelijker. Je kunt ermee een pint gaan drinken, onnozel doen en uren over films of muziek praten (of voetbal). Maar over gevoelens praten? Of toegeven dat ze fout zaten?
Ho maar.
Eeuwigdurende liefde?
Daar geloof ik al lang niet meer in. Mensen zijn gewoon niet gemaakt om hun hele leven bij dezelfde persoon te blijven. Uiteindelijk raak je elkaar toch beu.
Kijk maar naar mijn ouders.
Mijn moeder is zestig en ziet eruit alsof ze een yogareclame is binnengestapt. Strak lijf, gezonde glow, eindeloos optimisme.
En toch vond mijn vader het nodig om op een twintig jaar jonger exemplaar te duiken.
Nee. Liefde is een utopie.
Maar een soulmate... Dat is iets anders.
Iemand die de leegte opvult en samen met mij thrillers bingewactcht op Netflix. Iemand die mijn sarcasme verschalkt met nóg drogere kwinkslag. Iemand die saaie netwerkavonden draaglijk maakt en die samen met mij op de vlucht slaat tijdens eindeloze familie-etentjes…
En dan neem ik een beslissing. Ik zie mijn vingers razendsnel over het toetsenbord vliegen.
Lore, 33 jaar. (Maar noem me gerust Lolo.)
Mijn opvallendste kenmerk: mysterieuze groene ogen.
Waar word ik gelukkig van? Een perfecte margarita.
Dit mijd ik: influencers.
Wat is mijn talent? Droge humor.
Wat krijg je vaak cadeau? Beautyproducten.
Als je één outfit uit je kast mocht kiezen? Een casual jeans, een leuke top en sneakers.
Waar ben je naar op zoek? Een soulmate.
Enter.