op het nippertje ontsnapt aan fijne chirurgie

8 apr. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

misschien ben ik op het nippertje ontsnapt

moet ik mijn kat

dankbaar zijn

hoewel, als ik terug spoel, draai aan het rad der tijd

komt zijn beet mij pijnlijk terug in het geheugen

als op een foto, wazig het beeld

strek ik mijn hand om hem nabij te zijn

(strelen doet deugd, leerde ik)

maar dat was niet naar zijn zin, paste niet in zijn plan

het voelde als een knal, een kogel, een mes

de oneliner!

gebeten om te weten, dat moet mijn kat gedacht hebben

omdat hij niet wist dat zijn beet in mijn linkerhand

zou resulteren in een zwelling, een immobilisering, een pijn

die ieder uur toeneemt en tranen plaatst in kanalen, een

ziekenhuisopname, doorgedreven aanval van de goddelijke

antibiotica op de duivelse microben die welig tierden

in mijn horrorhand

en nu is het tijd voor herstel, oefeningen voor de fijne

vingermotoriek...

een dag of tien?

hoe kan ik opnieuw mijn liefde voelen

in hand, in hart, in nabijheid van mijn kat?

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

8 apr. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket