Dank u schrijfforums waar dan ook
* Eerst en vooral: dank u aan de kleine Wattpadgroep die al eens komt neuzen op mijn account en zo nu en dan een lief woordje dropt bij een tekstje die al dan niet een lief woordje verdient. Het schrijven voor iemand, zonder te moeten voldoen aan 'tropes' en eisen van hedendaagse boeken is heerlijk. Wattpad is de plek voor ongeremde fantasie, toch voor mij. Het feit dat ik het mag en kan, heerlijk! Het is dankzij die peptalk dat ik geloof dat ik 'een origineel verhaal' in elkaar kan boksen. (Wat niet gelijk is aan goed schrijven, zee van verschil. Maar verhalen moeten op één of andere manier verteld worden en u wilt niet dat ik ze op muziek zet, geloof me.)
* Sterretje twee is voor AZERTY. Voor de kans en de voorzet. Ik ben me er van bewust dat 'grote verhalen' hier niet echt passen, of dat gevoel heb ik toch. Dus ik hou me in :) Maar ooit, niet zo heel lang geleden, dropte ik hier een stukje tekst met de vreemde titel :'De zeven Zegeningen van Draak Morophin'.
Over een jongeman die tegen zijn goesting op de meest dure unief zat terwijl hij eigenlijk gewoon dierenarst wilde worden. Niet dat zijn ouders niet openstonden voor deze optie maar toch maar eerst dat diploma op zak hebben. Kon hij dierenarst worden in zijn vrije tijd, als hobby.
Zijn broek slijten op de schoolbanken was niet zijn ding.
En dan doet er zich een pracht van een gelegenheid voor: iemand kan best wat hulp gebruiken bij een ontsnapping, perfect voor studenten die zich vervelen.
Voor de één is het een soort van vakantie.
Voor de ander staat zijn leven op het spel.
Het kan al eens verkeren.
Bij deze: De Zeven Zegeningen zit sinds vorige week in een pracht van een cover! Niet mijn bijdrage maar het mag gezegd worden.
Ik schreef het verhaal af nadat ik hier tip van de week mocht worden. Zonder plan, zonder ambitie voor wat dan ook.
Geluk heeft er veel mee te maken
Kansen krijgen ook.
En de wil om te verbeteren, te herschrijven, opnieuw te schrijven, te corrigeren, te sleutelen en daarna toch nog eens opnieuw te beginnen met dat ene stukje wat stroef loopt.
Het was zalig!
En nu voor echt.
Dus oprecht bedankt aan al wie het stukje las en mij het gevoel gaf dat het kan groeien als ik er maar mijn schouders onder stak :)
Tot de volgende keer,
Kat.