Toren

Margaretha Juta
9 apr. 2020 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

Om negen uur gaan de lichten uit

En nemen de  geluiden de nachtshift over

De klok tikt als een dirigent 

met zijn stokje de maat

De verwarming ratelt

als een zanger die zijn keel schraapt

Voeten schuifelen over de gangen

Schimmen met mondkapjes lopen langs

Ik slaap onrustig 

Elke drie uur 

schijnt de verpleger 

met zijn zaklantaarn

In mijn gezicht 

Heeft u nog iets nodig?

Ik wil naar huis!

Ik droomde van mijn borden

wankele toren van Pisa, op het aanrecht.

Ik kom straks weer kijken!

Het gordijn schuift dicht.

Ik wil naar huis

waar de afwas op me wacht

Ik ben nog niet uitgezongen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Margaretha Juta
9 apr. 2020 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked