Pizza flirt met de tijd.
Hier zit ik dan. De wekker van de oven gaat zo af, toen was er pizza. Rondom me flauw licht van de oven en van de twee spots boven de wastafel. Ik hoor de droogkast draaien en er is voetbal in de living. België staat 2-1 voor op IJsland.
Oké. Dit gaat alle grenzen te boven! Mijn pizza heeft me, letterlijk, aangevallen! Wij hebben de oven hoog boven de koelkast staan en de ovendeur is naar voren. Het alarm ging: dat de pizza klaar is. Ik nam mijn bord en een vork en trachtte de pizza, links langs de oven, mijn bord op te toveren. De pizza had er geen zin in of ik was even onvoorzichtig. Hoe dan ook, deze pizza vloog over mij. Mijn trui plakt onder de gesmolten kaas en tomatensaus vloog in het rond want ik probeerde in een ongekende reflex mijn maaltijd te redden. Mijn linkerpols en mijn rechterwijsvinger zijn lichtjes verbrand omwille van mijn heldhaftige daad om de pizza niet in de vuilbak weg te kiepen. Ik zeg het, het was een persoonlijke aanval op mij.
Ik had thans geen vlees op de pizza.
Céline M.