Programma

9 nov 2026 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket

In mijn leven wil ik jolig als een

Ensor dromen, zo vaak sterven

om onthechting te verwerven,

aberraties tergen zonder tucht.

 

Bang blijf ik met verstopte neus te stikken

of niet geliefd de laatste zucht te slaken.

Laat de beeldhouwer in me monter bikken,

aan glorie likken staken op mijn vlucht.

 

Op papier ontsnappen witte leemten.

Ik laat oases van extase in woestijnen zwerven.

Schoonheidsleegten raap ik zonder scherven,

om me heen de klonters van een klucht.

 

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

9 nov 2026 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket