Remi

13 jul. 2021 · 109 keer gelezen · 5 keer geliket

Het aroma van zoete banketbakkerscrème en chocolade vult het kleine kantoortje dat onder een flikkerend tl-licht het handvol werkbijen laat binnenstromen. Eindelijk vijftig. Een kwart eeuw lang gevangen in zijn eigen geest, gedoemd om gebukt te gaan onder de repetitieve eenzaamheid. De uitzichtloze kantoorbaan heeft geen hulp mogen bieden. “Grote honger vandaag?”, treiteren het collectief achterbakse collega’s, die in een boog om zijn bureau gaan, zoals ze dat bij een straatbedelaar ook zouden doen. En terwijl hij zichzelf een gelukkige verjaardag toezingt, laat hij zijn vergeelde gebit in een reeds uitgedroogde koffiekoek zakken. Op naar de volgende vijftig jaar. Misschien vallen de koeken op zijn koffietafel beter in de smaak.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

13 jul. 2021 · 109 keer gelezen · 5 keer geliket