sloot

21 nov. 2020 · 5 keer gelezen · 0 keer geliked

staande aan een sloot
je voeten geplant
in bruine drek
weeg je je verdriet

naast je
een geoorde wilg
ter dood geknot
doof gemaakt

je staart
naar het zwerk
tast met uitgestrekte hand
in loden niemandsland

verborgen onder
een gedweeë struik
een kreng
een ooit vroede hond

die jij daar hebt gelegd
als antwoord op het leven
jij nu neemt zíjn deel in
van zijn verscheiden

je fluistert zijn naam
die niemand kent
een wrange nasmaak
vult je kleverige keel

je slikt zwaar
bloed vult je longen
je blaft je dood
bezwijkend in de sloot

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

21 nov. 2020 · 5 keer gelezen · 0 keer geliked