Voor de oorlog speelde hij jaarlijks kerstman voor kinderen
Nu broeien littekens de binnenkant van zijn opperhuid
Ze herinneren hem dagelijks aan de gruwel van de strijd.
De strijd voor het behoud van zijn land
Hij verdraagt ze, vooral ’s nachts
Overdag ademt zijn lichaam sirenes
Woorden schieten salvo’s
Het nummer dat hij ontving, heeft zich onzichtbaar in zijn opperhuid gebrand
Die persoon is hij geworden
Met de vijand present, wisselen nabijheid en afstand elkaar af
Hij merkt het controleverlies niet op
Hij werkt zichzelf open
Plots valt hij, bewusteloos
op straat
Zijn internationaal paspoort, militair ID en medische documenten worden hem ontstolen
Daar en dan
De tweede keer