Sectie 4.03: materiaalstudie

Midas
14 sep. 2020 · 9 keer gelezen · 1 keer geliked

Ik sneed zijn glimlach weg,
ik sneed zijn glimlach weg, 
overlangs en dan langszij.

De grondigheid, mijn kundigheid,
tot hij het niet meer kan
Ha. Ha! Ha-ha-haaa!

Op weg richting slokdarm dan
— alle lucht eruit. 
Van mij is jouw ademvocht.

Ik wrik en wring de rest zozeer
dat canvas weer een vezel wordt
— tot hennep keert gij weer!

Zuur wordt u omlaag
uw lip pruilt op uw wang
verdunt u toch mijn passie niet,
'k heb alle noten uwer zang!

Het is maar dat je weet lief kind: ik ben God nu.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Midas
14 sep. 2020 · 9 keer gelezen · 1 keer geliked