Tientallen keren schreeuwde ik jouw naam
De echo kaatste verder
weg van mijn bestaan
Geen letter hing nog in de lucht
De ijle wind in, vervaagd
Kilometers verder van mij
voeten slepen voort
Ik kom niet dichterbij
Mijn zolen, versleten
De eerste zon, gaf sproeten
Urenlang schreef ik, mijn woord beeft
Vingers in kramp
De liefde zweeft
Plakt nooit op papier
Zwoelte in de schaduw
Dagen en nachten, weinig rust
Een hoofd dat breekt
Overdenken, geen geweten gesust
Wanorde vanboven
Regen door mijn tranen
Seizoenen, die je verliet, gaan vlug
Ik vond je …
… nog niet terug