Sluier van de waterslang

19 nov 2026 · 4 keer gelezen · 0 keer geliket

Hij is een waterslang, de slang

die met de stroom mee glijdt.

Een sluier slingert om zijn lijf.

De sluier jeukt. Hij stelt de vraag:

'Hou ik vol?' Hij spartelt tegen,

kronkelt, spant de spieren van zijn buik.

Hij telt zijn kronkels, telt tot honderdtien -

het cijfer van zijn jaren die verglijden?

 

Zijn voile jeukt. Kan vervellen in de stroom?

In een sluimer ziet hij zich als rechte lijn -

niet meer zwemmen van de deur van zijn

verleden naar de mist die condenseert! 

Hij ziet een glimp van gouden luister,

het fijne filigraan dat onze wereld weeft,

zonder edelsmid, zonder sluier van de tijd.

 

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

19 nov 2026 · 4 keer gelezen · 0 keer geliket