Sluitertijd (#novembervers2026)

13 nov 2026 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

Daar is ze.

In een zucht van licht

wandelt ze in wat

mijn zoekbeeld is.

 

Ze sleept een landschap mee

dat niet het hare is, dus

knip ik haar eruit.

 

Zoek naar wat in haar zit: 

een glimlach,

of een druppel van verdriet.

Het lot waar ze zich in schikt.

 

Ze ziet mij,

en wat me beweegt,

hoe ik haar

in een spiegel dwing.

 

Ik klik, verklik haar…

 

Wat overblijft

is onbehagen.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

13 nov 2026 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket