Ik beefde in je armen en jij
hield me samen
zodat ik niet uiteen viel in scherven.
Je was niet van mij en ik was niet van jou.
We waren van elkaar.
Ik rook je adem en werd vastgehouden
door iedereen die ik kende
of ooit zou kennen.
Ik verdween in het donker van je lichaam
en je been hield mijn benen tegen
zodat ze niet zouden gaan rennen.
Het was een ontmoeting en een afscheid
en je armen waren niet de mijne.
Ik mocht je gezicht strelen en je bekijken
en we beschermden elkaar.
Zo dicht als jij kwam zo dicht kwam
ik bij jou en mijn angst werd mijn liefde
werd mijn angst werd je huid.
Hou me vast. Laat me niet los.
Ik schenk je al mijn tranen.
Geef mij seconden.