De nacht bedacht oplossingen in duistere beelden, gedeelten van stoppen met leven om te worden geboren in verboden hunkering. Proeven van naaktheid dat smakeloos naar de dood lonkt wanneer jouw lijf zich stort in het niets.
Bruggen bouwen wegen in de afgrond, ongezonde sprong in betekenisloze keuze met een tamme leuze, halt! Ik stop met woorden droppen, het zinloos bedenken van beloftevolle gedachten die jouw waarheden stroppen met stip.
Mijn identiteit verdwijnt, weg kwijnende zaligheid, verfijnde zwijgzaamheid, connecties verbinden verblind, ziekmakende factoren worden herboren in wel gekend wantrouwen.
Wederom, omgekeerd evenredig boor jij door.
Deze tekst hoort niet wat jij ziet. Rauwe zelfmoord, verziekt verdriet.