Na de stortbui eerder op de avond draagt niemand nog schoenen. De modder perst zich warm en nat tussen zijn tenen wanneer hij zich van de ene tent naar de ander haast. Meer glijdend dan iets anders. Hij is niet de enige die zich met moeite overeind weet te houden en het schaterlachen achter hem verraadt een glijpartij.
Het regent nog steeds, de lucht is vol van de geur van ozon en exotisch voedsel. Hij snuift het op en zijn maag rommelt als bevestiging, tijd om iets te eten. Al heeft hij eerst andere plannen. Hij duikt de danstent binnen. De muziek beukt loeihard op hem in na het eerder rustig optreden. Mensen duwen tafels en stoelen tegen de bar. Hij glijdt bijna uit op de spekgladde houten vloer maar iemand grijpt net op tijd zijn arm.
'Mag ik deze dans van u?' ritselt het zachtjes in zijn oor. Hij smult van de verhitte vrouw die naast hem opduikt en hem vol op de mond kust. Hij proeft een vleugje rosé. Hij schuift een losgeraakte lok haar terug op zijn plek.
'Met plezier.' Hij is nu al schor van het zingen. De eerste noten van het viertal op het podium trekken de dans op gang. Hij telt, tikt met zijn vinger op haar hand en op de vierde tel zet hij tegelijk met alle mannen de eerste stap naar voor. De kring vult zich met steeds meer koppels. De dansvloer wordt krap en ze schurken dichter tegen elkaar aan. De muzikanten drijven het tempo op. De bas beukt in zijn middenrif. Hij wervelt om haar heen, draait haar rond, vangt haar blik als ze onder zijn arm duikt. Het zweet prikt in zijn ogen.
De danser rechts van hem mist een stap en gaat op zijn tenen staan.
'Sorry...' De rest gaat verloren in het lawaai. Er is geen tijd meer voor een lief woordje wanneer ze om de acht tellen neus aan neus staan. De tel erop dartelt ze van hem weg en lost de grip op de toppen van zijn vingers.
Hij laat los.
Maakt een draai en vindt opnieuw oogcontact. Het bier en zweet sijpelt tussen de planken door.
Stof hecht zich vast aan het zweet op zijn gezicht.
Hij verliest haar uit het oog, in de massa draaiende, wervelende vrouwen van de binnenste kring.
'Hallo!' Er duikte een andere vrouw voor hem op. Helemaal buiten adem van het dansen. Ouder, voller. Hij maakt een buiging, zij neemt zijn uitgestoken hand. Een nieuwe danspartner.
Eén hartslag lang is er tijd voor oogcontact voor wederzijdse toestemming waarop hij zijn arm om haar middel legt. Ze storten zich in de volgende rondedans.
Zeven danspartners later dankt de groep het publiek voor hun enhousiasme. Het applaus en gejoel verwarmt de plek. Hij ploft met trillende benen en een grote dorst op de smerige grond. Hij proeft zout op zijn lippen.
'Tijd voor wat frisse lucht.' Ze duikt voor hem op en zijn hart mist een slag.
Zijn tenen branden.
Ze fladderen de nacht in, het regent nog steeds en hij rilt als het zweet op zijn vel afkoelt. Achter hen vult de tent zich opnieuw met muziek.
Ze draait zich om.
'Eerst mijn schoenen zoeken,' zegt hij. 'En dan eten.'
Boven alles.