er staat een plant in de hoek
alles lijkt mij te brengen naar een plaats
waar ik mij naar iets anders vorm
het blijkt een symbiose van zijn en niet zijn
en ik word
- de uitgeveegde schaduw op de vloer
- een halfverlegen knik
- de naam die geroepen wordt
ik lijkt op iets anders
het onophoudelijke benoemen van voorwerpen (polshorloge, toonbank, gleufhoed)
om toch iets in de realiteit te herkennen
houvast is inwisselbaar
en dat alles temidden van een troosteloze broodjeszaak
de plant heeft hier allemaal geen idee van
de plant blijft plant
