Yiorgos kargianis volgde het schijnsel van zijn zaklamp doorheen de donkere grot. In de verte hoorde hij het geluid van ratelende karretjes die voorbij reden op de meterslange spoorlijn doorheen het gangenstelsel. Mijn uitvinding, dacht hij, en niemand die hem kon stoppen, wat een gevoel! Hopelijk gaat Theodorus nog niet te snel met pensioen, want anders..zal die jonge deerne in natura moeten betalen of ze wil of niet!
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
